W związku z pytaniami czytelników o sensowny sprzęt do domowych treningów postanowiłem sprawdzić, jak w praktyce wypada jeden z popularniejszych drążków wolnostojących. Żeby nie opierać się wyłącznie na opisach producenta i zachwytach z internetu, kupiłem i przetestowałem model K-SPORT KSSL060. To konstrukcja wielofunkcyjna, wolnostojąca, przeznaczona do podciągania, dipów i prostszych ćwiczeń na brzuch. W teorii wszystko wygląda zachęcająco: sprzęt ma być wygodny dla osób, które nie chcą wiercić w ścianie ani suficie, oferuje regulację wysokości, kilka zastosowań w jednym i przy tym kosztuje wyraźnie mniej niż solidniejsze, bardziej rozbudowane stacje treningowe.
Na pierwszy rzut oka ten drążek robi całkiem dobre wrażenie. Nie wygląda jak zabawka, nie sprawia od razu wrażenia sprzętu, który rozsypie się po kilku treningach, a sama konstrukcja daje poczucie, że do prostych domowych ćwiczeń może się nadawać. I uczciwie trzeba powiedzieć, że jakość wykonania jak za te pieniądze jest bardzo dobra. W tej cenie trudno oczekiwać pełnej pancerności, masywnych przekrojów stali i sztywności sprzętu z wyższej półki. Pod tym względem ten model naprawdę da się obronić. Na plus działa również cena, sam fakt, że jest to sprzęt stacjonarny, oraz regulacja wysokości do około 2,2 m, która realnie zwiększa jego uniwersalność. To jeden z tych produktów, które kuszą tym, że za rozsądne pieniądze dostaje się w domu własny drążek bez wiercenia, bez ingerencji w ściany i bez konieczności szukania miejsca na wielką klatkę treningową.
Problem polega jednak na tym, że cały ten pozytywny obraz zaczyna się sypać w momencie, gdy przechodzi się od patrzenia na konstrukcję do realnego użytkowania. Największy minus jest prosty: stabilność jest słaba. I to jest wada podstawowa, bo w takim sprzęcie właśnie stabilność powinna być fundamentem. Konstrukcja z daleka wydaje się w porządku, ale w praktyce drążek zachowuje się znacznie gorzej, niż sugeruje pierwszy kontakt. Sama rama może jeszcze sprawiać przyzwoite wrażenie, natomiast górny drążek lata na wszystkie strony nawet wtedy, gdy śruby są naprawdę bardzo mocno dociągnięte. To nie jest drobny luz, który da się zignorować. To ruch, który czuć podczas ćwiczeń i który wpływa nie tylko na komfort, ale też na poczucie bezpieczeństwa.
Drugim bardzo ważnym zarzutem jest to, że drążek ugina się już przy obciążeniu około 70 kg. To moim zdaniem mówi bardzo dużo o realnej sztywności tej konstrukcji. Nie interesują mnie w takim momencie deklaracje z opisu, tylko to, co dzieje się podczas ćwiczeń. A dzieje się to, że przy normalnym użytkowaniu sprzęt zaczyna pracować za mocno. Człowiek nie ma poczucia, że ćwiczy na czymś pewnym i stabilnym, tylko że cały czas musi pilnować, jak się porusza, żeby nie wprowadzić konstrukcji w zbyt duże bujanie. To od razu ogranicza ten sprzęt do bardzo spokojnego, kontrolowanego treningu.
I właśnie tu dochodzimy do najważniejszego praktycznego wniosku. Bez przykręcania do podłogi albo bez dodatkowego dociążenia nie ma moim zdaniem mowy o dynamicznych ćwiczeniach. Ten sprzęt stanowczo nadaje się tylko do prostych podciągnięć, wykonywanych spokojnie, z pełną kontrolą ruchu, z zachowaniem równowagi i bez żadnych nagłych szarpnięć. Nie wyobrażam sobie traktować go jako bazy do bardziej energicznego treningu, szybszych przejść, bujania ciałem czy ćwiczeń, w których pojawiają się gwałtowniejsze zmiany obciążenia. Sama konstrukcja aż prosi się o dociążenie, bo bez tego trudno mówić o sensownym komforcie przy czymkolwiek poza prostymi podciągnięciami.
Kolejna rzecz, która rzuca się w oczy, to samo rozwiązanie pionowej regulacji wysokości. Sztyca pionowa jest skręcana tylko na jedną śrubę i właśnie przez to cała konstrukcja dodatkowo łapie luz. To bardzo konkretny błąd projektowy. Wystarczyłoby zrobić taki rozstaw otworów, żeby skręcanie odbywało się na dwie śruby, a sztywność całego układu powinna być zauważalnie lepsza. I to jest szczególnie irytujące, bo tutaj nie chodzi o coś niemożliwego technicznie ani drogiego do wdrożenia. Chodzi o prostą decyzję konstrukcyjną, która mogłaby realnie poprawić odbiór całego produktu. Zamiast tego użytkownik dostaje sprzęt, który od początku sprawia wrażenie rozwiązania zrobionego trochę zbyt oszczędnie.
Słabo wypada też sam materiał. Z jednej strony podtrzymuję, że jakość wykonania jak za te pieniądze jest bardzo dobra, ale z drugiej nie można przemilczeć, że materiał jest po prostu delikatny. Przy mocniejszym dokręcaniu śrub elementy zaczynają się deformować. To nie daje poczucia solidności. To jest ten moment, w którym użytkownik widzi, że producent szukał oszczędności nie tylko w ogólnej konstrukcji, ale też w samej „mięsistości” materiału. Nie ma tu zapasu, nie ma pancerności, nie ma wrażenia sprzętu, który można bezkarnie dociągać, poprawiać i eksploatować na ostro. To wszystko pokazuje, że jest to konstrukcja typowo budżetowa, która może być funkcjonalna, ale nie daje dużego marginesu bezpieczeństwa ani trwałości przy ostrzejszym użytkowaniu.
Mam też wyraźne zastrzeżenia do samego drążka jako miejsca chwytu. Jest po prostu cienki. Dla niektórych może to nie będzie wielki problem, ale dla mnie nie był wygodny w takiej formie, w jakiej wychodzi z pudełka. Musiałem owinąć uchwyty pianką EVA i to od razu dało dwie korzyści: poprawiło grubość chwytu oraz zaczęło lepiej chronić dłonie przed odciskami. To pozornie drobiazg, ale w praktyce chwyt jest jedną z kluczowych rzeczy w takim sprzęcie. Jeżeli już na starcie trzeba samemu poprawiać średnicę drążka, żeby trening był wygodniejszy, to znaczy, że fabrycznie nie jest idealnie. Znowu więc wracamy do tego samego: sprzęt jest sensowny cenowo, ale użytkownik musi się liczyć z kompromisami i czasem samodzielnie poprawiać pewne rzeczy.
Jeśli chodzi o plusy, to najmocniej przemawia tu cena. To sprzęt stacjonarny, więc odpada wiercenie w ścianach czy suficie, a regulacja wysokości do około 2,2 m daje sporą swobodę ustawienia. Jako tani drążek wolnostojący do domowego treningu ten model ma więc sens. Trzeba tylko od początku wiedzieć, że jego największą zaletą nie jest ponadprzeciętna sztywność czy solidność, ale właśnie połączenie ceny, funkcjonalności i prostego montażu.
Podsumowując: K-SPORT KSSL060 kusi ceną, funkcjonalnością i tym, że jest sprzętem stacjonarnym, ale bardzo szybko wychodzi na jaw jego największy problem, czyli słaba stabilność. Drążek ugina się już przy obciążeniu około 70 kg, pracuje na boki mimo mocnego skręcenia, a bez dociążenia albo przytwierdzenia do podłogi nie nadaje się do dynamicznych ćwiczeń. To sprzęt głównie do prostych, spokojnych podciągnięć i to pod warunkiem zachowania pełnej kontroli ruchu. Z drugiej strony jakość wykonania jak za te pieniądze jest dobra, a sama cena może dla wielu osób być mocnym argumentem. Dlatego oceniam go jako budżetowy drążek do podstawowego treningu, ale nie jako sprzęt do poważniejszego i bardziej intensywnego użytkowania.
Autor: WG
Redakcja Reklama Kontakt Nasze portale i blogi
Wszelkie prawa zastrzeżone | Dział tematyczny Mindly.pl | Materiały w publikacjach | Zasady korzystania & Polityka prywatności
